Ραντεβού το Σεπτέμβρη

Ούτε κατάλαβα πότε πέρασε ένας χρόνος από το περυσινό αντίστοιχο τεύχος με εξώφυλλο τη Νάταλι Θάνου, το οποίο μάλιστα ήταν το νούμερο 48 και κλείδωνε 4 χρόνια ΜΑΧΙΜ. Γράφοντας το editorial, συνειδητοποιώ ότι φέτος, μετά από ένα δύσκολο χειμώνα με πολλά σκαμπανεβάσματα και άγχος για την οικονομική κρίση που χτύπησε τις πόρτες όλων μας, μόλις τελειώσαμε το τεύχος νούμερο 59 και ενώ ήδη δουλεύουμε για τα 5 χρόνια του περιοδικού παράλληλα κλείνουμε εισιτήρια και για τις καλοκαιρινές μας διακοπές.

Ο Μορφίρης θα πάει στα Χανιά, ο Μεργιάννης θα πάει στο Ρέθυμνο, αφού πρώτα θα έχει περάσει και από το Παρίσι ως γνήσιος κοσμοπολίτης που είναι, ο Χρήστου θα πάει στην Πάργα για να τη βγάλει με πιο low budget, ο Παπανδρέου, όπως πάντα, στη βίλα του στη Χαλκιδική, τα παιδιά από το ατελιέ θα κάνουν περαντζάδα τη μισή Ελλάδα και ο υπογράφων θα αράξει στην Πάτμο. Οι περισσότεροι, πάντως, από ό,τι ακούω, Σαββατοκύριακα θα φεύγουν και άντε και κανένα πενθήμερο εκεί κοντά στον Δεκαπενταύγουστο – και αυτό ήταν. Βέβαια ο Έλληνας είναι απρόβλεπτος και εκεί που λέει ότι κάνει οικονομία μπορεί να τρελαθεί και να αρχίσει να σκορπάει σε σουίτες και spa και τις τελευταίες οικονομίες του και μετά από Σεπτέμβρη πάλι από την αρχή. Από το απόλυτο μηδέν. Φίλοι οικονομολόγοι μού λένε ότι τα νέα οικονομικά μέτρα πάνε καλύτερα από το αναμενόμενο και ότι τα πράγματα από το 2011 θα στρώσουν, αλλά εγώ δεν το βλέπω. Μπορεί να φταίει η τρομολαγνεία, μπορεί οι τράπεζες, αλλά εγώ βλέπω τον κόσμο φοβισμένο. Ο κίνδυνος της πτώχευσης μπορεί να πέρασε ανεπιστρεπτί, ωστόσο η λιτότητα έχει μπει στο καθημερινό μας πρόγραμμα και θα συνεχιστεί επ’ αόριστον. Μπορεί και να αφήσει κάτι καλό αυτή η κρίση. Τα χαστούκια που έφαγαν πολλοί θορύβησαν όχι μόνο τους ίδιους αλλά και τους διπλανούς τους. Οι τιμές στα ξενοδοχεία έπεσαν, τα ακτοπλοϊκά εισιτήρια μειώθηκαν, τα ακριβά αυτοκίνητα πωλούνται σε εξευτελιστικές τιμές και τα σπίτια έχασαν το 40% της αξίας τους. Οι έχοντες ρευστό θα πλουτίσουν ακόμα περισσότερο αγοράζοντας τα πάντα σε σκοτωμένες τιμές και οι τράπεζες θα ξαναδώσουν χρήμα μόνο όταν θα είναι σίγουρες ότι θα το πάρουν πίσω. Γιατί σήμερα τα μισά δάνεια είναι σε καθυστέρηση και όποιος δεν έχει κάρτες και δόσεις είναι δακτυλοδεικτούμενος – με την καλή έννοια. Μόνο στις μεταγραφές του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού δεν υπάρχει κρίση, αφού και οι δύο ομάδες και στα δύο αθλήματα δεν φείδονται χρημάτων προκειμένου να ικανοποιήσουν το λαό τους, φέρνοντας δυνατά ονόματα και πληρώνοντας υπεραξίες. Τουλάχιστον ανέβηκαν οι πωλήσεις των αθλητικών εφημερίδων. Κάτι είναι κι αυτό. Γιατί οι πολιτικές πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο. Ο κόσμος αηδίασε από τις απανωτές γκέλες των πολιτικών και τον ασύλληπτο πλουτισμό τους και έριξε μαύρο στον Μαυρογιαλούρο. Αλλά δεν αηδίασε μόνο με τους πολιτικούς, οι οποίοι πλέον δεν μπορούν να πάνε ούτε για φαγητό χωρίς να φάνε κράξιμο, αλλά και με όλους τους καρεκλοκένταυρους που πλούτισαν και συνεχίζουν να πλουτίζουν από αυτούς, είτε γιατί έκαναν δουλειές μαζί τους είτε γιατί τοποθετήθηκαν σε θέσεις που έφαγαν τόσα πολλά που δεν χρειάζεται να ξαναδουλέψουν. Ο κόσμος με αυτό αγανάκτησε. Κατανοεί ότι η χώρα έχει οικονομικό πρόβλημα, αλλά δεν κατανοεί το λόγο. Δεν κατανοεί ότι πλούτισαν λίγοι για να φτωχύνουν οι πολλοί. Αλλά, είπαμε, επειδή ο Έλληνας είναι χαλαρός, θα πάει τις ωραίες διακοπούλες του και μετά θα δει το έργο και πάλι από την αρχή. Όπου αρχή, βλέπε Σεπτέμβριο. Μέχρι τότε καλές βουτιές. Και όχι στα βαθιά, γιατί έχει σκυλόψαρα.

Υ.Γ. 1
Αν πάτε από Ελαφόνησο, περάστε μια βόλτα από το Capari Suites.

Υ.Γ. 2
Πάτμος, σου έρχομαι!..